In Geen categorie

Tweedeling

Ze is negentig jaar, heet Elisabeth, maar iedereen noemt haar Barry. Al zo lang dat ze niet eens meer weet of haar echte naam met een ‘s’ of een ‘z’ geschreven wordt. De NRC verslaggever vraagt haar of ze voor of tegen vaccinatie is.

Ze blijkt anti-medicijnen en anti-prikken. De griepprik neemt ze ook niet. ,,Ik word ziek van mijn medicijn en moet paracetamol nemen om ervan bij te komen. Nu neem ik niets meer en ik voel me geweldig.”

Ze is wel gevaccineerd. ,,Omdat ik een ander kwaad berokken als ik het niet doe. Daarom heb ik het gedaan. Niet voor mezelf. Maar iedereen hier op de bridgeclub denkt er weer anders over. Het wordt allemaal zo tweekampig.”

Het gaat mij er niet om of Barry gelijk heeft in wat zij zegt over medicijnen en prikken. Of in haar keuze zich ‘voor een ander’ te laten vaccineren. Mijn zorg ligt bij ‘tweekampig’. Krijgen we corona nog wel samen onder controle?

In dezelfde krant lees ik over voorstanders van het vaccin die openlijk beweren dat we ‘orthodoxe christenen die de ic’s verstoppen beter kunnen laten sterven’. Een extreme reactie, maar het toont de sfeer die verandert. Daar maak ik mij zorgen over.

Die zorg lees ik in deze krant ook bij de Friese GGD-directeur Margreet de Graaf. Zij worstelt met de tweedeling die aan het ontstaan is. Onbegrip bij de gevaccineerden voor wie anders kiest. Maar ook onverdraagzaamheid bij wie moeite met het vaccin heeft. ,,Ik krijg behoorlijk wat toegestuurd, word beticht van genocide en ouderenmishandeling.”

De Graaf vreest dat wij elkaar gaan buitensluiten: ,,Buitengesloten worden is niet goed voor je welzijn, dus is het in het belang van de publieke gezondheid om de boel bij elkaar te houden.”

Ik ben ronduit voorstander van vaccinatie. Ik denk dat je jezelf ermee beschermt, dat je er je dierbaren mee beschermt, en dat je zo een steentje bijdraagt om de samenleving te beschermen. Dus dank ik de lieve Heer op mijn blote knieën voor een vaccin.

Maar ik vind dat we iemand die vaccinatie niet als zegen beschouwt niet mogen ‘dwingen’. En ook niet ‘dringen’. Zelfs niet als zij een ‘dwarsliggende minderheid’ zijn. De integriteit van het eigen lichaam heeft juist in de grondwet een plaats gekregen om minderheden te beschermen.

Dus begrip voor elkaar, ook als we elkaar niet begrijpen.  Minister-president Mark Rutte zei dit het mooist: ‘Laten we mild zijn voor elkaar.’

De hoogbejaarde dame Barry zegt het ook mooi in dat interview: ,,Weet je wat het is? Mensen die boos zijn en haten, hebben zichzelf ermee. Naarmate je ouder wordt, ga je dat beseffen. Dat dit allemaal geen zin heeft. Die wijsheid heb ik nu. Dat is het voordeel van oud zijn.”

Zoals bij de apostel Jakobus: Ieder mens moet zich haasten om te luisteren, maar traag zijn om te spreken, traag ook in het kwaad worden.

Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant, 13 november 2021. (Foto Wim Beekman: Niels Westra, Leeuwarder Courant).