van Zuidwest Friesland
Koudum-Schiermonnikoog, 10 juni 2026 – Met hun instrumenten gepakt, de slaapzakken onder de arm en een gezonde dosis enthousiasme in de bagage, vertrokken de muzikanten van Nij Libben op vrijdag 5 juni richting Schiermonnikoog. Het doel? Het 67e Muziek- en Zangfestival. Dat het weekend niet alleen op muzikaal vlak, maar ook qua avontuur een absolute uitschieter zou worden, kon men bij het opstappen van de veerboot om 18.30 uur nog niet vermoeden.
Het avontuur begon al bij aankomst op de eilandse thuisbasis: kampeerboerderij ‘De Branding’. Een naam die achteraf gezien de lading verrassend goed gedekt bleek te hebben, aangezien de vereniging er figuurlijk in de storm belandde. Woorden als lekkage, ongedierte en een flinke laag eilandstof omschrijven het onderkomen nog het best. Hoewel sommige leden bij de eerste blik met grote vraagtekens in de ogen stonden, werd het al snel omgedoopt tot een schoolvoorbeeld van ‘gedeelde smart is halve smart’. “Over een paar jaar lachen we hier waarschijnlijk nog harder om,” klonk het nuchter vanuit de gelederen.
Na een voor sommigen ietwat onrustige nacht, werd de groep op zaterdagochtend versterkt door de overige leden en trouwe hulpen. Na een broodnodige kop koffie met wat lekkers werd er direct een openluchtrepetitie ingezet. Om 12.00 uur trok het Koudumer gezelschap — deels op de fiets, deels met de bus — richting dorpshuis De Stag voor het moment van de waarheid.
Om exact 13.40 uur nam de vereniging plaats voor de jury. Onder de vakkundige blik van de juryleden Durk Lautenbach and Marten van der Wal bracht Nij Libben het stuk Lagos Flevo ten gehore. De jury beloonde het geconcentreerde optreden met een prachtige score van 83 punten.
Hoewel de muzikanten onderling van mening waren dat hun uitvoering minstens 85 punten waard was geweest, bleef de sfeer er niet minder om. “Muziek blijft nu eenmaal een jurysport en juryleden zijn ook maar mensen,” luidde het sportieve oordeel na de eerste analyses op het terras.
Hierna maakte de gezonde wedstrijdspanning snel plaats voor ontspanning. Terug bij de boerderij werd de traditionele Zaterdagmiddagborrel (ZaMiBo) ingezet, op de voet gevolgd door een onmisbaar eilandritueel: de traditionele macaroni. Met grote dank aan Jeanette, Dieuwke, Pietsje en Henny stond er in een mum van tijd een heerlijke maaltijd op tafel.
De avond die volgde was er een uit de boekjes. Er werd gefietst, gewandeld, fanatiek spelletjes gespeeld en natuurlijk mocht ook een bezoek aan de beruchte TOX-bar niet ontbreken. Naarmate de nacht vorderde werden de verhalen sterker, de lachsalvo’s luider en het slaaptekort groter. Het werd alweer licht buiten toen de laatste Koudumers hun matras opzochten. Waar sommige verenigingen puur uitblinken op het podium, blinkt Nij Libben zonder twijfel uit in de ‘derde helft’. Als daar punten voor waren gegeven, had de vereniging er dit weekend absoluut een eerste prijs bij gehad.
Zondagmorgen verscheen de groep — wonder boven wonder — weer fris aan het ontbijt. Na nog een laatste zonnige eilandronde werd er om 13.00 uur afscheid genomen van De Branding. Met gepaste trots kon de vereniging melden dat de kampeerboerderij schoner werd achtergelaten dan hoe deze werd aangetroffen. Dat klinkt misschien als een grap, maar het is de zuivere waarheid.
Om 16.15 uur keerde de club, vol vermoeide maar intens tevreden gezichten, terug in Koudum. Moe? Zeker. Slaaptekort? Absoluut. Maar bovenal ontzettend voldaan. Want het weekend draaide uiteindelijk niet alleen om de punten, maar vooral om samen lachen en het maken van waardevolle herinneringen.
Dit verslag is gemaakt aan de hand van de Facebookpagina van Nij Libben. Daar komt ook de foto vandaan.
