van Zuidwest Friesland
OMG, het regent
Zaterdagmorgen sta ik bij de bakker naast een vader met twee kinderen. Tot nu toe was het zonnig, maar nu vallen er ineens dikke druppels tegen het winkelraam. De vader wijst zijn kroost op het water dat langs het glas naar beneden sijpelt, en zegt: “Oh my God, het regent.” “Wat heeft de regen in onze tijd nog met God te maken?” denk ik. Wij kunnen immers elk natuurverschijnsel verklaren en voorspellen. In onze tijd gaat Buienradar over deze dingen.
Vroeger, toen ontvingen we regen en droogte ‘uit Gods milde hand’. Oude mensen in ons dorp houden nog het verhaal levend over een zeer droge zomer aan begin van de vorige eeuw. De boeren en tuinders zuchtten onder het gebrek aan water. De dominee destijds was een markant persoon die van wanten wist. Toen de droogte ondragelijk werd, besloot hij op woensdagmiddag een ‘bidstond om regen’ te houden, en riep alle mensen in het dorp ter kerke.
Dominee zelf wandelde die middag met een grote zwarte paraplu naar de kerk. Hij preekte over Elia die een ‘wolkje als eens mans hand’ aan de hemel zag en iedereen waarschuwde voor de slagregens die in aantocht waren. En hij bad vurig om regen. Volgens het oude verhaal begon het aan het einde van de bidstond te regenen, het water viel met bakken uit de hemel. Dominee stak op weg naar huis zijn grote paraplu op, en keek even dankbaar omhoog. Van die dag af was zijn reputatie gevestigd.
Ik hou van dit soort vrome verhalen. Ik hou vooral van de vrome gewoonten die hierbij horen. Bidden voor het eten, bijvoorbeeld. Dat sla ik niet graag over. Want wanneer ik God dank ‘voor het licht van de nieuwe dag, en voor het brood dat uit de aarde opkomt’ dan helpt dat mij om meer bewust te leven.
Zo’n dagelijks gebed bepaalt mij erbij dat het niet vanzelfsprekend is dat ik elke dag te eten heb, dat ik ’s morgens gezond ben opgestaan, dat ik een dak boven mijn hoofd heb. Het leert mij dat ik geen recht heb op al deze dingen, wel de plicht verantwoord met de schepping om te gaan. Ook scherpt het mijn aandacht voor de mensen die geen welvaart genieten, en het geeft mij dat ik mij medeverantwoordelijk voel. Kortom, ik hoop dat het dagelijks gebed en de wekelijkse kerkgang mij een beetje meer tot bewuster en milder mens maakt. Dat moet ik dan wel trouw en met discipline volhouden, want mijn goede voornemens zakken ook zo weer weg.
Wanneer ik van de bakker naar huis loopt, regent het pijpenstelen en word ik drijfnat. Ik duik diep weg in mijn capuchon, maar heb niet de aanvechting ‘Oh my God’ te roepen. Daar is de naam van de lieve Heer mij te dierbaar voor. Dan realiseer ik me hoe lang we deze zomer op regen hebben moeten wachten, en dat maakt dat ik even dankbaar naar boven kijk. En voor ik het weet heb ik zomaar “OMG, het regent” gepreveld.
Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant, 17 oktober 2026. (Foto Wim Beekman: Niels Westra, Leeuwarder Courant).
