van Zuidwest Friesland
Autoraam
Zondag uit de kerk op weg naar huis lijkt er een wondertje gebeurd. Wij stappen in de auto die op het parkeerterrein door de zon flink is opgewarmd. Mijn vrouw doet met de drukknop het autoraam aan haar kant open. Dan kan het even doortochten.
Dat lijkt gewoon, je autoraampje openzetten, maar dat is het in deze auto niet meer. Het elektrische mechanisme waarmee het raam op en neer gaat, is al een tijdje kapot. Dus één van ons moet even uitstappen en met de hand het raam van een achterportier opendraaien.
In mijn achterhoofd ben ik van plan om langs de garage te gaan om dit te laten repareren. Maar het is nu vast druk zo vlak voor de zomer. En de monteurs gaan zelf ook met vakantie. Wij redden ons wel met het handmatig openzwengelen van een achterraampje.
Nadat mijn vrouw gedachteloos haar kapotte raam open drukt, hebben wij eerst nog niets door. Maar wanneer wij de parkeerplaats afrijden, zegt zij ineens: ,,Hé, kijk eens, hij doet het weer.” Zo vanzelf als hij er mee ophield, zo vanzelf is hij het weer gaan doen. Klein wonder.
Veel problemen lossen zich vanzelf op. Ik kan mij druk maken over een nieuw pijntje hier of een oud pijntje daar. En dan natuurlijk vooral over wat daar allemaal achter weg kan komen. Maar veel van mijn pijntjes verdwijnen vanzelf. Zo is dat met meerdere problemen die zomaar op mijn pad komen.
Tobben helpt dan niet, even rustig afwachten en een oplossing zoeken wel. Mijn zus zegt in zo’n geval: ,,Voor elk probleem zijn minstens tien oplossingen te bedenken, daar zal er wel eentje van helpen.” Zelf kom ik meestal niet verder dan drie, maar dat is hopelijk ook genoeg.
Een oude Chinese spreuk komt bij me boven: Dat kraaien van kommer en zorg over uw hoofd vliegen, kunt ge niet voorkomen. Wel dat ze in uw haar nestelen. Ik zou het mezelf zoveel makkelijker maken wanneer ik me niet door dagelijkseproblemen zou laten ontmoedigen.
Allemaal mooi en aardig, denk ik vervolgens, maar er is een kans dat er wel wat met dat autoraampje aan de hand is. En datie het binnenkort weer laat afweten. Dan zal ik alsnog bij de reparateur langs moeten gaan om het te laten repareren.
Er zijn ook problemen die ik niet kan oplossen. En vroeg of laat zullen er kwalen en pijnen komen die niet meer verdwijnen. Mijn goede gezondheid zal niet altijd duren, en mijn leven zal niet eeuwig zijn. Dan bid ik dat ik mij zal kunnen aanpassen:
God, geef me
kalmte om te aanvaarden
wat ik niet kan veranderen;
moed om te veranderen
wat ik kan veranderen;
wijsheid om tussen deze twee
onderscheid te maken.
(Toegeschreven aan Reinhold Niebuhr)
Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant, 26 juli 2025. (Foto Wim Beekman: Niels Westra, Leeuwarder Courant). Wim Beekman gaat met zomerreces. Op dinsdag 5 augustus keert zijn column hier weer terug.
