In Geen categorie

Elly en Rikkert

‘Goedemorgen, Heer. Nu ik dan te vroeg ben doodgegaan en mij bevind onder uw ingekomen stukken, hoop ik zielsveel dat u het mij niet euvel duidt, dat ik stuk ben ingekomen op mijn krukken. Ik zie er inderdaad nogal gesneuveld uit.’

Een messcherp lied van Rikkert Zuiderveld in zijn jeugdjaren. Over soldaten die door hoge heren naar de oorlog gestuurd worden. En over ‘dominees die zwegen toen een soldaat de weg tot moorden koos’.

Elly en Rikkert waren hippies toen. Rikkert had lange manen, Elly een knaloranje henna-kapsel. Ze woonden in een commune en hun maatschappijkritiek schalde van het poppodium. Evenals hun vriendelijke sprookjes en vredes-idealen.

Ik was fan die jaren. Van Rikkerts indringende liedjes over kwetsbare mensen, en van Elly’s onbezorgde kinderliedjes: ‘Midden in het tuintje van mijn ouwe malle oom, staat een kauwgomballenboom (…) en elke zondagmiddag is het feest in de straat, dan komen alle kinderen en niemand komt te laat, want dan plukt mijn oom alle ballen uit de boom.’

In een indrukwekkend interview in deze krant vertelt Elly dat haar leven als kind ook minder onbezorgde kanten had. Dat zij en haar zusjes misbruikt werden door een oom. Hoe zij hem op haar twaalfde heeft aangegeven, en hij naar de gevangenis moest. Enkel onschuldig zal het liedje van de kauwgomballen-oom dus zeker niet in haar oren geklonken hebben.

Later kozen Elly en Rikkert bewust voor hun geloof. Een schok voor collega’s en fans. Het heeft hen veel windeieren gelegd. Ze waren niet meer welkom in de theaters, bij de omroepen en op de popfestivals. Hun inkomsten daalden met sprongen.

Alleen de Evangelische Omroep bood hun een podium voor hun christelijke repertoire. In de ‘gewone kerken’ was overigens ook niet ieder blij met hen. Hun liedjes – ‘Soms zou ik willen vliegen als een vogeltje, want ik ben een kind van God.’ – waren te simpel.

Maar ze hebben ontelbare kerkkinderen blij gemaakt met hun vrolijke versjes. Hun gezongen ‘Onze Vader’ klinkt nog altijd in veel kerkdiensten, en een goede verstaander kan het oude verlangen naar puurheid, vrijheid en waarheid ook in hun christelijke liederen terug horen.

Inmiddels zijn Elly en Rikkert 72, en opa en oma. Rikkerts lange manen zijn sneeuwwit geworden, en Elly verft het haar nog altijd vuurrood. Ooit, de eerste keer dat zij Rikkert zag, wist Elly meteen: “met deze man wil ik oud worden.” Onlangs vierden ze hun 50-jarige huwelijksfeest.

De oude ergernissen van jonge echtelieden zijn verdwenen. “Ergernis huist in de boezem der dwazen”, citeert Rikkert Salomo. “In een lang huwelijk schuur je tegen elkaar aan, je slijpt elkaar. Daardoor gaat het steeds soepeler.”

Nu staan ze voor het laatst op de planken, met hun afscheidstournee ’50 jaar mooi geweest’. In de herfst komen ze in Drachten. Ik heb al geboekt. En hoop dat we een mooi plaatsje ergens vooraan krijgen. Ik blijf fan.

Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant, 13 april 2019. (Foto Wim Beekman: Niels Westra, Leeuwarder Courant)