Opa’s Halloween
“Opa, mogen we hier iets van?” Met onze kleindochters van 5 en 7 loop ik in ‘de goedkoopste supermarkt van Nederland’. Het is 30 oktober. Ze nemen me mee naar een stelling met Halloweenartikelen. Plastic botjes, een rugkrabber in de vorm van een skelethandje, netten met spinnen, enzovoort. “Morgen is het Halloween, mogen we hier iets van uitkiezen? Dat vinden wij echt leuk.” Maar ik ben niet zo van Halloween. Overgewaaid uit Amerika, zoals sweetsixteenparty’s, babyshowers, mierzoete kerstvieringen, Black Friday-gekte en wat niet al.
Er komt heel wat opgeklopte commerciële dwaasheid over de oceaan naar ons toe waaien. En Halloween is wel de meest smakeloze daarvan. We zitten deze week ook al de hele week met horrorfilms op de televisie, vanwege die spookdag-ellende. Tegen Halloween heb ik ook nog persoonlijk iets: het wordt gevierd op 31 oktober en heeft in onze samenleving Hervormingsdag van de kalender verdrongen. Op deze dag spijkerde kerkhervormer Maarten Luther in 1517 zijn stellingen aan de deur van de slotkapel in Wittenburg.
31 oktober wordt gevierd als het begin van de Protestantse kerken. Maar er zullen weinig mensen zijn die hier nog van weten. In Duitsland wel, daar verkopen ze zelfs ego-poppetjes van Maarten Luther. Onze kleindochters zijn kinderen van deze tijd, zij willen Halloween. Gauw opgeven doen ze ook niet: “Opa, morgen mogen we verkleed als Halloweentjes naar school en we hebben nog niks.” Dat komt bij mij aan. Ze moeten natuurlijk niet buiten de groep komen te staan. Bovendien kosten vandaag alle Halloween-artikelen slechts 1 euro. U voelt het al aankomen: de koopman wint het van de dominee, dus ik strijk met de hand over het hart.
De ene kleindochter is gek op vleermuizen, dus zij wil een hoofdbeugel waarmee zij een vleermuis voorstelt. De andere kiest een skelethand met grote rode bloem, bedoeld als haarknip. Zo blij als een kind gaan ze de winkel uit. Opa ook, je kleinkinderen gaan boven alles, en ook een grootvader moet met zijn tijd mee. Dat laatste heb ik verkeerd ingeschat. Onze zoon vindt het helemaal niks. “Ze hebben het bij mij ook twee keer geprobeerd, maar al die ellende uit Amerika wil ik hen niet aanleren. Je had ook gewoon nee kunnen zeggen.”
En als het de volgende dag Halloween is, brengt onze schoondochter de meisjes naar school, getooid met hun spookartikelen. Zij blijken de enige kinderen op het schoolplein die iets van Halloween mee hebben. Een collega-moeder merkt wat bezorgd op: “Goh, doen júllie aan Halloween?” Waarop onze schoondochter beschaamd antwoordt: “Wij niet, maar ja, opa wel. En dan kunnen wij het ze niet meer afpakken.”
Moraal van het verhaal: wanneer de koopman het wint van de dominee, komt daar alleen maar ellende van. Voor volgend jaar koop ik in Duitsland gewoon een Maarten Luther-poppetje van Lego. Onze kleindochters zijn gek op Lego.
Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant, 15 november 2025. (Foto Wim Beekman: Niels Westra, Leeuwarder Courant).
van Zuidwest Friesland
