van Zuidwest Friesland
Wankel niet
Onze trouwtekst komt uit Psalm 121: De Heer is uw bewaarder, hij is een schaduw aan uw rechterhand. In de loop der jaren dacht ik geregeld aan deze woorden. Soms moet je nu eenmaal ‘bewaard’ worden, er zijn zomaar dingen die een mens boven het hoofd groeien.
In dezelfde psalm staan een paar regels verder de woorden: Hij zal niet toelaten dat uw voet wankelt. Over die woorden dacht ik niet na. Ik las gewoon over dat stukje psalm heen. Wankelen hoorde gewoon niet bij mijn dagelijks leven, denk ik.
Dat is de laatste paar jaar wel anders. Wankelen is deel gaan uitmaken van mijn dagelijks leven. Al ben ik gelukkig nog fit, zo stevig op mijn benen als vroeger sta ik niet meer. Geregeld wankel ik even.
De leidster van mijn wekelijks gymclubje zegt dat dit normaal is en bij de leeftijd hoort. En dat we daar iets aan kunnen doen. Bijvoorbeeld met oefeningen die onze balans verbeteren en een cursus valpreventie. ‘Met aandacht bewegen, en geen dingen in huis en op de trap laten slingeren.’
Mijn grootste niet-wankel-uitdaging is onze kleinkinderen naar school brengen in de elektrische bakfiets. Eentje met maar twee wielen die bij het op gang komen heen en weer zwabbert. Bij het in- en uitstappen moet ie eerst op de standaard, anders lig je zomaar om.
Dat is me één keer overkomen en ik kreeg gelijk de volle lading: “Opa, wat doe je, dit is nog nooit gebeurd.” Wanneer we langs die plek komen, vragen ze soms: “Opa, ben jij hier niet omgevallen?” “Dat was vast de andere opa”, probeer ik, maar daar trappen ze niet in.
In de media regent het onderzoeken dat vallen aanzienlijke risico’s geeft, zeker voor hoogbejaarden. Zij breken zomaar een heup of schouder, en aan de complicaties die hierbij optreden, overlijdt jaarlijks een op de vier ouderen die zo’n valongeluk krijgen.
Deze risico’s zijn mijn voorland: Daarom moet ik mijzelf in acht nemen bij het bewegen, en oppassen voor toenemend wankelen. Dat zal in de toekomst niet minder nodig zijn maar meer.
Gelukkig heb ik onze trouwpsalm nog. Tweeëneenhalf duizend jaar houvast voor wankelaars: ‘De Heer zal niet toelaten dat uw voet wankelt.’ Ik zou wat minder kleingelovig kunnen zijn, en wat meer vertrouwen kunnen hebben.
Maar zo werkt dat natuurlijk niet, ook niet voor gelovigen. De lieve Heer heeft mijzelf de sleutels in handen gegeven om te werken aan mijn gezondheid en ook aan mijn balans. Dus wekelijks naar mijn gymclub, en dagelijks meedoen aan ‘Nederland in beweging’.
En vooral de adviezen van de deskundigen opvolgen. Maar dan nog: een wankeling zit in een klein hoekje. Ik heb niet alles in de hand, daarom ik ben ook blij met de psalm die al zo lang met me meegaat. En met mijn onwankelbaar geloof: ‘Ik doe mijn best, en God doet de rest.’
Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant, 18 oktober 2025. (Foto Wim Beekman: Niels Westra, Leeuwarder Courant).
