In Geen categorie

Maria bewaart

,,Van mij, Maria, wordt gezegd dat ik ‘al deze dingen bewaarde in mijn hart, en erover bleef nadenken’. Ja, velen hebben gesproken, ik heb gezwegen. Want wat ik niet begrijp, bewaar ik in mijn hart. Kerst zit sindsdien bij mij van binnen.

De nacht die ik in mijn hart bewaar volgde op een aantal bijzondere dagen. Het begon met een bevel van Keizer Augustus. ‘De stralende’ schijnt zijn naam te betekenen. Iemand van de buitenkant dus, iemand met uitstraling. Maar ach, een keizer zal ook een binnenkant hebben, toch?

De dagen daarna bewaar ik eveneens in mijn hart. Honderdtien kilometer lopen naar Bethlehem. Vijf dagreizen.  Door bergen en woestijngebied. Geloof me, ik heb hartverscheurend geklaagd. Jozef had zijn handen vol aan mij, en ik aan mijn zwangerschap.

Toen we uiteindelijk aankwamen was er geen plaats in de herberg. Maar we hebben het gered. Of moet ik zeggen ‘we zijn gered’? Daar baarde ik mijn eerstgeboren zoon. We hebben hem in doeken gewikkeld en in een voederbak gelegd. Ouders zijn inventief.

Vergeef me dat ik niets gezegd heb toen die herders kwamen. Het was een overweldigend verhaal. Over een stralend licht en zingende engelen. Over ‘eer aan God en vrede op aarde’. Over ‘heden is de Heiland geboren’ en ‘een kind in doeken gewikkeld, liggend in een voederbak’. Ons kind.

Ik begreep maar weinig van de eer van God. En nog minder van de vrede op aarde. Ik had ook geen idee wat ik ervan had moeten zeggen. Wat ik niet begrijp, dat bewaar ik in mijn hart. In mijn hart huizen de vragen. Waar ik geen antwoorden heb, daar leef ik de vragen.

Sommige dingen bewaar je nu eenmaal in je binnenkant. Wie zou ze begrijpen als je erover zou spreken? Ze zijn kwetsbaar als een kind. Bewaar ze in je hart. Daar zijn ze geborgen. Gewikkeld in doeken, veilig in een voederbak.

Kerst is voor mij verbonden met ‘van binnen’. Bij jullie voor een groot deel met de buitenkant, zie ik. Soms meer een feest van zinnen dan een feest van binnen. Nou ja, soms wil je even de buitenkant wikkelen in licht en warmte.

Dus geen punt als jullie je feest laten stralen. Maar jullie zullen ook wel een binnenkant hebben, toch? Waar duizend vrezen huizen, en honderd zorgen. En ook de dankbaarheden, en vele liefdes. Soms moet je er veel doeken van afpellen om het allemaal te vinden.

Dus, lieve mensen, heb ik niets gezegd die nacht. Ik bewaarde al die dingen in mijn hart, en ik bleef erover nadenken. Nacht van de binnenkant. ‘Later’, dacht ik, ‘zal ik hier wel openhartig over kunnen worden.’

Vergeet gerust de meeste van mijn woorden nu. Maar bewaar daarvan dit ene: dat de lieve Heer vooral het hart aanziet. En de overleggingen van het hart kent. Ik wens u een hartverwarmend kerstfeest!”

Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant, 18 december 2021. (Foto Wim Beekman: Niels Westra, Leeuwarder Courant).