van Zuidwest Friesland
Geloof is beleving
Een mens zit vol belevingen. Ik wel tenminste. Zondag in de kerk werd ik daar weer even met de neus op gedrukt. Het kwam door de organist. De dienst had ik zelf voorbereid. Met mijn verstand had ik er goed over nagedacht, dat gaf mij de hoop dat het allemaal zou binnenkomen. Toen speelde de organist onder de collecte De Heer is mijn herder, en juist daardoor werd ik écht geraakt. Na afloop bleven bij mij vooral deze psalm en zijn vertrouwde melodie hangen. Geloof is beleving.
Die psalm zit bij mij ergens diep in een laatje opgeborgen. Gewikkeld in allerlei warme gevoelens, dat is ergens in mijn jeugd gebeurd. Als iemand nu het laatje opentrekt, komen al die belevingen weer naar buiten. Sinds vorige week begrijp ik een beetje hoe dat zit. Op de autoradio kwam een gesprek voorbij met een psycholoog over muziek die veel voor je betekent. Zij legde uit dat dit meestal de muziek is die je in je tienertijd hebt leren kennen.
“Je hersenen zijn dan nog niet volgroeid, en de belevingen die je dan hebt, de mensen aan wie je je hecht, de sociale koppelingen die je maakt, zetten zich daarom vaster in je brein dan wat later in je hersenen binnenkomt. Hier vormt zich wat je dierbaar is en blijft. Jouw favoriete popmuziek bijvoorbeeld is vaak de muziek van je middelbare schooljaren.”
Met kerk en geloof is dat bij mij ook zo. De kerkliederen van mijn jeugd, wanneer ze op ‘Nederland zingt’ voorbij komen, kunnen mij diep ontroeren, en dan voel ik mij weer even de jongen die met zijn ouderlijk gezin in de vertrouwde kerkbank zit. Dat geeft mij ook nu geborgenheid. Op die vaste grond sta ik nog steeds, ook al vul ik dat nu soms anders in.
Geloof is beleving. Het verbaast mij dan ook geregeld hoe mensen over geloof spreken. Dat zij het wel mooi vinden, geloven en kerk en zo. Maar dat zij nu eenmaal niet in God en in het bovennatuurlijke geloven kunnen. En dat zij er daarom afscheid van genomen hebben. ‘Waar of niet waar’ doet er voor mij niet meer toe. Van geloof als voor waar houden van allerlei bovennatuurlijke zaken heb ik allang afscheid genomen. Maar de lieve Heer binnen in mij is alleen maar meer gaan betekenen. Daar geeft Hij mij het vertrouwen van mijn jeugd.
Het vertrouwen van mijn ouders en grootouders. In het ‘woeden van de gehele wereld’ en in al de woelingen van mijn persoonlijk leven. Vertrouwen dat mijn leven goed was vanaf het begin, en dat het goed zal komen op het eind. Dat het, ook als het niet goed komt, toch goed zal komen. Voedt het oud vertrouwen weder, zoek in ’s Hoogsten lof uw lust. Meer gevoel dan verstand, ik geef het toe. Geloof is voor mij vooral beleving.
Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant, 24 januari 2026. (Foto Wim Beekman: Niels Westra, Leeuwarder Courant).
