In Geen categorie

Bijzondere dagen

De afgelopen maand was vol bijzondere dagen: 3 september was Duurzame Dinsdag, 6 september Lees een Boekdag, en 15 september de Internationale Dag van de Democratie.

Dan was er Prinsjesdag, Wereld Alzheimerdag, Nationale Koffiedag , Dag van de Apothekersassistent, Werelddovendag, Internationale Dag van de Vrede, en Nationale Broer en Zus Dag. Ook oktober kent weer vele bijzondere dagen, waarop dan weer van alles moet.

In de kerk kunnen we daar ook wat van, daar hebben we het hele jaar door zondagen waarop aan bijzondere zaken aandacht moet worden besteed: Startzondag, Bijbelzondag, Vredeszondag, Israëlzondag en Reformatiezondag.

“Vandaag, lieve mensen, vieren we een heel bijzondere zondag”, heb ik me ooit laten ontvallen. “Het is geen speciale zondag vandaag, er is geen bijzonder thema, geen speciale actie. Vandaag vieren wij een gewone dienst.”

Voor mij is dat een verademing. Als ik gewoon een Bijbelverhaal mag uitkiezen en dat in de schijnwerper mag zetten. Dan komt er vanzelf van alles voorbij. De vrede en Israël, de koffie en de democratie, de broer, de zus en een duurzame wereld.

Het mooie van de gewone tijden is dat ik nergens speciale aandacht aan moet besteden. “Je moet niets, Pa”, zeggen onze zoons altijd, “je moet naar het toilet, maar dat is het dan.” Jeugdige overmoed, daar komen ze nog wel achter, maar het doet weldadig aan.

Ik maak één uitzondering: ik heb een zwak voor katholieke heiligendagen. Dat zijn natuurlijk de bijzondere dagen van vroeger, maar het is toch anders. Aan de heiligendagen zit bijna altijd een mooi verhaal vast.

Zo is er op 11 november de Heilige Martinus van Tours. Een welgestelde officier die zijn soldatenmantel met een zwaard doormidden sneed en deelde met een arme bedelaar langs de weg. Zijn nagedachtenis, en vooral zijn barmhartigheid jegens de behoeftigen, wordt door onze kinderen op Sint Maarten in ere gehouden.

En begin december hebben wij de Heilige Nicolaas. Zijn feest vertoont nu wat rimpelingen, maar die komen we samen wel weer te boven. En dan vieren we met respect voor elkaar weer eendrachtig met onze kinderen misschien wel het gezelligste feest dat we kennen.

Gisteren, 4 oktober, was de dag van de Heilige Franciscus van Assisi. Een jonge edelman rond het jaar 1200, die zijn luxe leven opgaf en zich inzette voor een kolonie van melaatsen. Hij koos ervoor arm te blijven en iets te betekenen voor ‘de minderen onder mijn broeders en zusters’.

De oude verhalen vertellen dat Franciscus veel met dieren had. Hij bekeerde een verscheurende wolf, en hij preekte voor de vogels en de dieren in het woud. Niet voor niets dat zijn sterfdag Dierendag is geworden.

Dan mag er gelukkig weer wat: goed voor dieren zijn. Eigenlijk best mooi die bijzondere dagen. Waarover zij ook gaan, en wie zij ook in het zonnetjes zetten: ze verwarmen ons hart en brengen onze zachte krachten naar boven.

Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant, 5 oktober 2019. (Foto Wim Beekman: Niels Westra, Leeuwarder Courant).