In Geen categorie

De wekelijkse column van Wim Beekman, gepubliceerd in de Leeuwarder Courant van 22 april 2017

Verscheurd

Natuurlijk begrijp ik ook wel dat mijn kerk niet godslasterlijk wil zijn met het reclamespotje waarin mensen een afbeelding van Jezus Christus kapotscheuren en de snippers achteloos op de grond laten dwarrelen.

En snap ik dat het niet de bedoeling van kerkelijke hulpverleners is met deze televisiereclame gelovigen tegen het hoofd te stoten, maar hen in de lijdensweek en rond de paasdagen juist aan het denken te zetten. Over waarom Jezus aan het kruis verscheurd werd.

Zelf vertel ik vanaf de preekstoel over Jezus’ woorden “zalig de armen; en zalig wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid”; hoe deze uitspraken zoveel weerstand opriepen bij de geestelijke leiders van zijn dagen dat zij hem tot de dood lieten veroordelen, omdat hij te gevaarlijk voor hen werd.

En inderdaad, wij kunnen als gelovigen teergevoelig zijn in ons geloof, en ondertussen voorbij leven aan de miljoenen in de wereld die te kort komen en ons vragen in Godsnaam in delen te geloven.

Tot slot, ik weet ook wel dat reclames die de kijkers min of meer hardhandig wakker schudden een groot effect kunnen hebben. Vooral campagnes die stof doen opwaaien leveren veel op. Immers niet hoe erover je gesproken wordt bepaalt het resultaat, maar dat ze over je spreken.

En toch vind ik het niks.

Dat ze Jezus voor mijn ogen verscheuren, snijdt me door de ziel. Op dit gebied zal ik wel te teergevoelig zijn. Ik zal in wat mij heilig is wel te weinig eelt op mijn ziel hebben. Het zal met mijn orthodox-protestantse opvoeding te maken hebben, waarin eerbied voor de Here Jezus mij met de paplepel is ingegoten. Maar het doet pijn. Echt pijn.

Ondertussen sta ik helemaal achter de boodschap van mijn kerk over ‘geloven in delen’ die achter deze reclame zit. Die kan in deze tijd van armoede en honger en vluchtelingenstromen niet te veel en nooit te vaak onder onze aandacht gebracht worden.

Overigens is er goed over deze reclamecampagne nagedacht. Eerst op televisie alleen de jonge man die Jezus’ afbeelding in stukjes scheurt. Zonder nadere aanduiding, zonder uitleg. Het schokt me, en ik blijf in verwarring achter.

Vervolgens ontvang ik over de post een brief zonder afzender met daarin de acht verscheurde stukjes van de poster van Jezus. Wanneer ik op de keukentafel het puzzeltje weer heel maak, komt er op de achterkant een brief tevoorschijn: “Geachte dominee (…) meer informatie kunt u vinden op www.gelovenindelen.nl.”

Weer enkele dagen later krijg ik een brochure van mijn kerk in de bus die de hulpverlening aan mensen en gebieden waar nood is onder ogen brengt. En oproept ‘in Jezusnaam’ te delen, juist in de dagen dat wij gedenken hoe Jezus zijn leven gaf voor anderen.

Een heilig doel. Dus ik hoop van harte dat velen eraan meedoen. En ik hoop dat mijn kerk stopt met die hartverscheurende reclame.