In Geen categorie

Gepubliceerd in de Leeuwarder Courant van 24 februari 2018

Sven

“De olympische 10 km is een eeuwige kwelling voor Kramer”, kopt mijn krant de dag nadat Sven Kramer zijn gouden race op de 10 kilometer verliest. Eeuwige kwelling, dat is nogal wat.

Het was mij op televisie niet opgevallen. Wat ik gezien heb, is dat het Sven eenvoudig niet lukte. Dat zijn teleurstelling groot was, en dat hij zijn verlies nam. “Do moast it nimme”, zeggen Friezen dan in dit geval.

En dat deed Sven. Kort na de race stond hij met een kalme glimlach bij de man met de eeuwige microfoon, die zo graag drama wil oproepen. “Die 10 kilometer winnen betekende alles voor je”, probeerde hij nog. Maar Sven zei eenvoudig: “Dat gaat dus niet meer lukken.”

Ik vind Sven een groot verliezer. En dat is wat anders dan een grote verliezer. Je bent een grote verliezer als je een afgang maakt. Maar een sportman die groot is omdat hij kan winnen, blijft groot juist als hij ook kan verliezen.

Sven Kramer heeft veel gewonnen in zijn loopbaan. Hij heeft zijn leven toegewijd aan winnen wat er te winnen valt. Heeft zijn stinkende best gedaan. Heeft geluk gehad op sommige momenten misschien, en heeft pech gehad op andere ogenblikken.

Hij heeft zijn opgang gemaakt, heeft zichzelf verbeterd waar het mogelijk was. Hij heeft zijn hoogtepunten geoogst en daarvan genoten. Nu dienen de eerste tekenen zich aan van de herfst in zijn carrière, en ook dat kan hij aan. Dan ben je pas echt geslaagd in je missie.

Sport gaat om winnen en verliezen, maar niet alleen. Wat er ook toe doet is het plezier, de schoonheid, en de band met elkaar. Sport werkt waar het samenbindt. Verbroedert en verzustert, zo u wilt.

Wat ik mooi vind bij Sven Kramer is dat hij er én helemaal voor gaat, alles geeft; én dat hij ook de betrekkelijkheid inziet van het winnen. Het is niet alles in zijn leven. In zijn eigen woorden: “Het allerbelangrijkste om een nederlaag te verwerken is zelfspot. Anders heb je en zwaar leven. (…) Ik heb er nog geen vrede mee, maar het gaat niet mijn leven verpesten.”

Ik kan van Sven leren. Dat de gang van het leven is als de loop van de zon: opgaan, blinken en verzinken. Dat betekent dat ik mijn uiterste best mag doen om de mogelijkheden mij gegeven te benutten. En te genieten van al de momenten van bloei.

Maar wanneer de neergang komt, mag ik dat eenvoudig nemen. “Er is een tijd van winnen, en een tijd van verliezen, tijd van opgaan en van neergaan,”, zegt Prediker. Levenskunst omvat ook de kunst van het verliezen.

Verderop in de krant citeert sportjournalist Willem Vissers de popgroep Coldplay: “Just because I’m losing, doesn’t mean I’m lost – enkel omdat ik verlies, ben ik nog niet verloren”. Dat heeft Sven goed begrepen. Nu wij nog.