In Geen categorie

‘Weer ‘n joar’

Het loopt tegen tienen, en ik spoed mij over de ‘sintrale as’ huiswaarts. De vriendelijke presentatrice geeft aan het slot van haar radioprogramma de luisteraars haar beste wensen mee voor de komende jaarwisseling:

“Ik wil jou heel hartelijk bedanken voor al de prachtige avonden die je het afgelopen jaar bij ons was in dit programma, en wil je gigantische mooie dagen toewensen en een meeslepend nieuwjaar. Maak je dromen waar!”

Het zal de generatiekloof zijn, maar ik word wat onrustig van deze wensen. Zij schroeven de verwachtingen wel heel hoog op. Zeker, ik houd van oud en nieuw, de geur van oliebollen in de oudejaarskerkdienst en de gezelligheid met vrienden daarna.

Tijdens de kerkdienst mag ik dan graag even mijmeren over hoe het jaar geweest is. Daarna onder een goed glas wijn en een verse oliebol samen bomen over wat we van het komend jaar kunnen verwachten. En dan is het zomaar twaalf uur: weer een jaar voorbij. Mooi.

Maar ‘gigantisch mooie’ dagen zullen het niet zijn. Ik zal verlangen, ik zal hopen, maar een ‘meeslepend jaar’ wordt het vast niet. Tijdens de rest van de autorit naar huis denk ik na over alle dromen die ik nog zou willen waarmaken. Wat zijn eigenlijk de dromen in mijn hoofd?

Eerlijk gezegd hoeft het van mij allemaal niet zo ‘fantastisch’ te zijn, of ‘super’. Ik word een beetje moe van telkens weer de overtreffende trap van onze tijd. Ik zie niet uit naar een jaar waarin van alles moet. En er zullen zeker ook dingen tegen zitten.

Mag het nieuwe jaar alsjeblieft ook een gewoon jaar worden? In alle rust, in alle ontspanning. Waarin het komt zoals het komt, en gaat zoals het gaat. Dat je gewoon je best doet en dat je hoopt dat het uiteindelijk goed zal zijn. De weldaad van het gewone.

Mijn favoriete oudjaarslied is van Daniël Lohues:

Tik tak, daor giet de tied
Aal mar harder
Tik tak, zie hoe ‘e giet
Weer ‘n jaor


Daar zit het ritme van de tijd in. Minuten, uren, dagen, maanden glijden als een schaduw heen – weer ’n jaor. Mooi ook dat hij het in plat Drents zingt. Wellicht moet je op het platteland wonen om het ritme van de tijd te voelen, ver van de heftigheden van de stad.

Het lied van Daniël zingt rond, zoals het jaar rondzingt:

Bim bam, we hebben het weer haalt
Halleluja
Krak kraak, de meuln maalt
Weer ‘n jaor